Posted in KwentoKoto

Love Is Blog: Book Review at Si Ate Girl

Mag rereview ako ng book. Magiging seryoso muna ko ngayon ano po. Teka pano? Hahaha. Ok eto na. I’m sure narinig nyo na ang librong pinamagatang LOVE IS BLOG. Hindi pa? Ok, ituloy ko ang book review. Pero sa mga nakabasa na… eh kamusta naman ang buhay pag-ibig? Hahaha. Ok seryoso na ulit. Ang libro na ito ay isinulat ni Dr. Eamer. Isa syang peymus na blogger hahaha. Teka gagandahan ko ng intro. Si Dr. Eamer, ay batikang blogger at kinikilala sa lipunan. Madami dami na syang natanggap na parangal na di ko na kayang banggitin dahil mauubusan na ako ng space dito. Speaking of space, sya nagbigay sa akin ng space sa P.S.A . Ayan, sana mabigyan ako ng discount sa Liliw Tsinelas sa mga sinabi ko.

Mabalik tayo sa libro. Love story sya ni Pep at Hannah na may commercials in between. Yung commercial ay mga blogs ni Dr. Eamer, bale 25 lahat. Naka-sandwich ang mga ito sa bawat chapter ng story ni Pep at Hannah. Pag nagbabasa ako ng libro, ini-imagine ko ang mga character na totoong tao. Dahil malakas impluwensya sa akin ng La Luna Sangre, si Pep, na-iimagine ko sya si Daniel Padilla. Si Hannah ay si Katherine Bernardo. Si Rolly, si Paolo Balesteros at si Dem ay si Pia Wurtzbach. Pak!

Sa eroplano ko ito binasa habang buma-biyahe pabalik ng Singapore. First time kong di nakatulog sa eroplano, kasi, una ang lakas humilik ng katabi ko, pangalawa nakakatuwa basahin yung libro.  Di ko alam kung irereview ko ba yung book o i-kkwento ko yung katabi ko sa eroplano. Gawin ko na lang pareho. Hahaha.

 

Ang tagal umandar ng eroplano. Umiiyak na yung batang nasa harap namin, inip na inip na. Si ate girl na katabi ko sarap ng tulog kaka-inggit. Pag nag babasa ako gusto ko may sounds, so sila yung sounds ko. Ang saya. Nasa page 158 na ko nang maramdaman kong umuusad na kami. Maingay pa din. Ang saya. Yung hilik ni ate girl, yung tunog ng makina ng plane, iyak ng bata sa harap at ang tawa ko sa Blog #1 ay nag sabay sabay habang papalipad kami. Ito na ata ang pinaka masayang take off na na-experienced ko hahaha!

 

Nasa chapter 2 na ko nung nagising si ate girl, tinap sya ng stewardess kung ano gusto nya, ”coffee, tea, juice?” Parang wala sya sa sarili nya, sagot nya “huwater” (wala sa mga choices).  Ako naman ang sagot ko “chiiii” (tea). Tinigil ko muna ang pag babasa, nahinto ako sa ‘Blog #6: Ikakasal Na Sila, Ikaw, Kailan?’ Tinupi ko ang page 186. Lalapang muna ako. Sabay kami kumain ni ate girl, gusto ko syang ngitian kaso ayaw nya tumingin sa kin, naka focus sya sa food.

 

In 5 minutes natapos kami kumain, para kaming nag co-contest ni ate girl, mahuli maghuhugas ng pinggan. Hahaha. After naming kumain, kinolekta ng stewardess ang tray. Back to sleep ulit si ate girl. Ako naman back to Love is Blog. Talaga sigurong masarap matulog pag busog, kasi ang lakas nanaman ng hilik nya. Ok lang sa akin yun. Kaso parang bumibigat ang kaliwang balikat ko. Yung ulo ni ate girl nasa balikat ko! Binabasa ko na nun yung ‘Blog #12: Pitong Utos Sa Pagkakaroon ng Crush’. Dapat may pitong utos din sa pag tulog sa plane. Bawal matulog sa balikat ng katabi. Hehehe.

 

Pinaka ayaw ko sa biyahe ay ang turbulence. Madami pumapasok sa isip ko. Ayun nga, nag announced ang crew, walang munang gagamit ng toilet at isuot ang sinturong pangkalawakan kasi sho-shook ang plane. Kasabay ng pag uga ng plane ay sinagot na ni Hannah si Pep dun sa story, tumawa ako kasi ang galing kung pano nya sinagot si Pep. Nagising si ate girl, di ko alam kung saan sya nagising, sa tawa ko o sa pag uga ng eroplano. Napatingin sya sa binabasa kong libro, gusto kong sabihin…”share tayo? “. Tumagal ang turbulence ng mahigit kumulang na isang minuto. Tapos nasundan ulit ng isa pa at isa pa. Total 3 sets ng turbulence.  Kaya naman itong si ate girl gising na gising nakahawak ng mahigpit sa mini pillow, ako naman ang saya saya, tumitingin pa ko sa bintana na nakangiti sa mga ulap dahil sa binabasa ko hahaha! Siguro iniisip ni ate girl may saltik ako. Minsan sa buhay kailangan mo din ng turbulence para magising ka. Yes naman!

 

Natapos din ang pag shake ng plane, kumalma na si ate girl. Humingi sya ng huwater (tubig) sa stewardess. Natulog ulit sya pero wala ng hilik. Medyo natakot ako kasi wala ng sounds. Sinisilip silip ko sya maya’t maya kung nahinga pa sya. Nakatabon ang buhok nya sa muka nya, pero nahinga pa naman. Tinuloy ko ang pag basa, chapter 6 na ko. Kinasal na si Pep at Hannah! Kung ikakasal nga pala kayo, puede nyong kopyahin yung exchanges ng vows nila hahaha ay! may copyright pala.

Nag announced na ang pilot na lalapag na kami. Hindi ko namalayan ang oras. Gising na ulit si ate girl. Nag suklay na sya, nag powder at nag lipstick. Hindi na sya mukang bagong gising. Mukang may pinag hahandaan sya. Ako naman nag lipstick lang kasi baka may media pag lapag namin. Awuw. Habang nag p-prepare to landing na, binabasa ko na ang ‘Blog #24: Payo Para sa mga Taong Umibig, Umiibig, at Iibig Pa‘. Nakapaloob dito ang 9 na cases at 9 na payo sa bawat kaso. Legal advice ganyan hahaha.

 

Ang paborito ko talagang part ng libro ay yung ‘Blog #25: The Love That I Think You Deserve’. Para sa akin ito talaga yung pinaka heart ng book. Ano yung love na deserve mo? Ano ang kahulugan ng love at bakit love is blog ang title ng libro? At andito din yung pinaka mahalagang prayer na masasabi mo sa buong buhay mo. Sana mabasa nyo din ang libro. Natapos ko basahin ang librong ito habang ako ay nasa himpapawid. Pero kahit saang lugar nyo ito basahin, sigurado akong dadalhin ka nito sa himpapawid ng kasiyahan at kaliwanagan. Nyeeeaaam. Para sa copy ng book contact nyo lang si Dr. Eamer. Para sa 10% discount i-mention nyo sa kanya ang promo code: SPACEPACITO.

P.S. Legit ung promo code na SPACEPACITO. Di sya joke. Kaya ano pa iniintay nyo?

Advertisements
Posted in KwentoKoto

Mahal Kong Parañaque

Nakauwi din ako sa amin… ang saya saya ko. May sale na ticket sakto at na approved ang leave ko. Mabagyo daw ang buwan ng Agosto sa Pinas, pero nung dumating ako umaraw naman. Eh di ako na hahaha. Ang pinaka masaya at exciting talagang ginawa ko dito sa Pinas ay ang manuod ng Eat Bulaga hahaha!

Isa sa nagustuhan kong portion nila ay ang Miss Millenial 2017. Feeling ko kasi dapat ito yung sinasalihan kong contest hahaha! Kung saan may magandang babae ang nag rerepresent ng kanyang bayan or siyudad sa telebisyon. Pinapakita ng bawat kandidata ang mga magagandang lugar ng kanilang bayan at masasarap na pagkain. Katulad na lang ni Miss Pangasinan, pinag malaki nya ang kanilang 100 islands, na hindi pala 100 kundi 124 pag low tide at pag high tide ay 123. Si Miss Muntinlupa naman pinag malaki naman ang smallest lake sa Pinas, ang Jamboree Lake. Si Miss Nueva Viscaya naman ay pinag yabang ang thin crust buko pie na mas masarap pa daw sa buko pie ng Laguna. Si Miss Malabon naman ay syempre pinag malaki ang kanilang Pancit Malabon at crispy pata.

Napaisip ako, ano ba maganda dito sa amin sa Parañaque? May especialty ba kaming pagkain? Parang wala. Kung sa tourist spot mukang matatalo kami. Pero ipapanalo ko to. Dito ako pinanganak at lumaki (kahit di masyado lumaki). Gusto kong ipag malaki ang aking lupang sinilangan. Pero wala akong maisip hahaha. Piniga ko talaga. Eto na ang aking nakuha.

1. City of Hukay. Salamat sa MAYNILAD, sa effort nyang maghukay umaga, tanghali at gabi. Nag mistulang parking lot ang Dr. A. Santos Ave. sa walang galawang traffic. Dito masusubok ang iyong pasensya at determinasyon. Puede ka ding bumaba ng iyong sasakyan at iyakan ang mga hukay at sumigaw ng “Wag mo ko iwan!” Hahaha! Matatapos mo din ang pinapanuod mong korean drama at di mo namamalayan nakarating ka na pala sa iyong destinasyon after 16 episodes. 




2. May foot bridge kami. Sa Sucat Highway Interchange matatagpuan ang isa sa pinaka mahabang foot bridge dito sa Metro Manila. Tinatayang 150 meters ang sukat nito at gawa ito sa 230 toniladang bakal (hula ko lang). Dahil sa tulay na ito ay di mo na kailangang makipag patintero sa mga bus at trak na tumatawid sa crossings ng Sucat. Ligtas ang iyong buhay at may pagkakataon ka pang makita ang traffic in bird’s-eye view. Yun lang wag kang lalakad dito ng mag isa kasi may nang hoholdap daw dahil sa haba nito, mahaba din ang pagkakataon ng mga ungas na mang harbat ng dala mong gamit.

Di ko nakuhaan ng malapitan yung footbridge kasi dumaan kami sa skyway. Basta andun sya maniwala ka.

3. Manila Memorial Park. Dito kami nag jojogging. Napaka peaceful. Kung gusto mo mapag isa maganda itong venue. Masarap ang hangin, lasang bermuda grass. Dito naka libing si Ninoy Aquino, Cory Aquino at Rene Requiestas. 




4. Madami kaming sosyal na pasugalan. City of Dreams, Okada at Solaire. Nung isang araw dumaan kami sa Macapagal, grabe ang construction nila ng mga bagong hotels & casinos. Gagawin daw itong little Vegas. Sa mga sugarol, para sa inyo ito. 




5. Baclaran. There’s no place like Baclaran. Dito matatagpuan ang harmonious relationship ng jeep, pedicab at sidewalk vendors. Magkaka close kasi sila. Minsan wala ka na madaanan pero nagagawa mo pa ding ngumiti dahil sa mura ng presyo ng bilihin. Paborito ito ng mga taong katulad ko na mahilig humingi ng tawad.




6. Paranaque National Highschool. Ipag mamalaki ko talaga ito dahil dito ako nag highschool. Isa ito sa pinaka malaking public highschool in terms of population and land area. Ang daming studyante, alam ko umaabot ito ng mahigit 10,000 students. Isipin mo na lang yung graduation namin. Inabot na kami ng gabi, madilim na. Ang pinaka masayang part ng graduation ay yung tinawag ung name ng last candidate. Palakpakan at sigawan. Mga alas nuebe na yun ng gabi hahaha! 




7. Ruins Market. Hindi ito yung ruins na nanira ng buhay mo. Ito ung night market dito sa amin. Nagbubukas ito ng 7pm at nagsasara ng 12am. Andito ang mga murang cellphone accessories, damit, sapatos, laruan at may kainan din. Dito ako nagpalagay ng screen protector (php150) at cellphone case (php200). Puedeng tumawad kaya  mag Ruins na!



Dumako naman tayo sa pagkain:

1. Maty’s Tapsilog & BBQ sa Dongalo. Ang tapa dito ay hindi basta basta. Sa bawat nguya mararamdaman mo ang motherly love ng cow. Subukan nyong kumain dito hindi kayo mag sisisi.


2. Dampa sa NAIA Road. Ang tawag namin dito ay Paluto. Kasi mamimili ka ng seafood sa parang market nila tapos ipapaluto mo ayun sa gusto mong luto. May kamahalan nga lang, kaya mas mabuti mamalengke ka na lang tapos mag luto ka sa bahay nyo.


3. Lakay’s Special Palabok sa San Antonio Ave. Sa pangalan pa lang alam mo na kung ano ang specialty nila. Kaya naman inorder ko ay dinuguan at puto kasi masarap kumain ng dinuguan sa pancitan 😜. 


4.  Mama Lou’s sa Tropical Ave. Dito nag iikot sa mga table ang chef at tatanungin kung how’s your food? how’s your drink? how’s your dessert? How’s your Ex?  Lahat ng how’s itatanong nya pak! kaya mag handa ka ng sagot. 


5. Mani,Fried Chicken,French Fries sa Valley1. Alam mo yung sa mga kanto ng bayan, dun talaga makikita yung masarap na pagkain. Di mo na kailangan lumayo pa. Hanapin lang ang kariton na may kawali at kumukulong mantika.

 
Kung kayo ay magagawi sa South, inaanyayahan ko po kayong bisitahin ang aming bayang Parañaque. Para inyong masilayan ang ganda ng hukay ng Maynilad (Napaka perfect) hahaha at subukan kumain sa mga kainan na nabanggit ko. Kahit gaano pa kagulo o ka traffic ang lugar nyo, sabi nga sa kanta.. babalik ka din. Eto po ang Miss Millenial 2017 ng Parañaque.. Space! 😜

Posted in KwentoKoto

The Awesome Blogger Award Kembular Boom Boom Pak! 

Amielle! Ginulat mo ko hahaha! May ganito palang award. Baka may The Ravishing Blogger Award, paki nominate na din ako hahaha! Salamat sa nomination, napaka laking karangalan nito sa akin, magiging proud ang nanay ko dito.

I share this award sa 85 (minsan nagiging 86) kong followers na hindi nag unfollow sa akin at di sumuko sa aking kabaliwan at kababawan.

May RULES O pak!

  1. Thank the person who nominated you.
  2. Tag it under #awesomebloggeraward in the Reader
  3. Answer the questions your nominator gave you.
  4. Nominate at least 5 awesome bloggers.
  5.  Give your nominees 10 new questions to answer.
  6. Let your nominees know that they’ve been nominated.
  7. Bumili ng Slurpee sa 7-eleven.

Eto ang Q&A portion ni Amielle na susubok sa aking beauty and brains: 😜

1. From 1 to Liza Soberano, gaano ako kaganda?

Itataya ko isang buwang sweldo ko, mas maganda ka, sayo dapat pinasa ang bato hahaha!

1. What is your childhood dream that you never get to push/achieve?

Maging artista, pangarap kong maging kontrabida sa pelikula. Fan ako ng Mara Clara. Ako si Clara.

2. If you could wake up and be anywhere in the world, where would it be?

Sa Korea, sa piling ni Song Joong Ki. Sino ulit si Song Hye Kyo? Hahaha!

3. Books or movies?

Pag sinisipag ako book. Pag tinatamad, movie. Pero most of the time tinatamad ako, so movie.

4. Would it be fine if your future child reads your blog?

Oo naman. 

Anak or mga junakis, kung nababasa mo/nyo to ngayon… wala akong maipapamana sayo/inyo kundi ang mga blogs ko.

5. If you could give an advice about the future to the 7-year-old you, what would it be?

Wag ka didikit sa gate ng kapitbahay may nakataling aso dun. Hindi natahol pero nangangagat. Mahal ang anti-rabies sa RITM.

6. Where do you see yourself in 5 years? (Not a job interview question; I just really want to know.)

Skip. Ang hirap ng tanong hahaha. 

Isa na siguro akong ina. Inang Reyna. Kukunin kitang ninang ng anak ko para mag kumare na tayo.

7. Do you think you’re still writing when you’re 40?

Yes ofcourse, isusulat ko ang 40 steps skin care routine for youthful skin.

8. If writing isn’t your hobby at the moment, what do you think are you doing?

Dress making. Nung nag break kami ng ex ko alam mo ba una kong ginawa, nag enroll ako sa Sewing 101 sa Chinatown! Masaya manahe kapag broken hearted hahaha!

9. If you could have the writing skills of a specific blogger, who would it be?

Gusto ko yung writing skills ni Amielle. Kasi parang hindi sya 20 years old kung mag sulat. Ang lalim. Maraming lessons in life. Nung 20 ako puro lakwatsa ang alam ko. Bisitahin nyo ang blogsite nya ng malaman nyo Love, Amielle. At ang ganda ganda nya puedeng panlaban kay Liza Soberano. Sana makuha ko ang ganda nya. Ayan ha inominate mo pa ko hahaha!

10. What is your life’s greatest accomplishment so far?

Eto, ang The Awesome Blogger Award hahaha!


At dahil dyan, I respectfully nominate:

1. Ourlifeinsuitcases – Yung panahon na hindi ko alam kung may nag babasa ng blog ko tapos nag comment sya, ayun sumaya ako.☺️

2. RheaAngeline– Pareho kasi kami ng pinag daanan kaya awesome. Nyeeeaaam!

3. Shadesofwonderer – alam ko na nominate na sya ni Aysabaw. Pero the more the merrier. 

4. Jirahlization  – Hi Jai! Eto na, tinanggal ko ang mathematical questions hahaha!

5. Doctor Eamer – Hi Doc kung may Mais Award, pasok ka din dun. LOL!

 

May 10 questions ako sa inyo:

1. Kung mananalo ka ng 1 million, ano gagawin mo?

2. Nanunuod ka ba ng Game of Thrones? Kung oo, sino ka sa mga character? Kung hindi, eh di next question.

3. Anong mapapayo mo sa mga baguhang bloggers na katulad ko? Awuw bago. 

4. Ano ang dream job mo?

5. Sa lahat ng blog post mo, alin dun ang favorite mo?

6. Sino inspiration  mo sa pag susulat?

7. Eto nabasa ko lang… Would you rather go back to your past and change it or see your future?

8. August na, how’s your 2017 so far?

9. What makes you blush? Bawal isagot ang blush on.

10. Kung isasa-pelikula ang buhay mo, sino gusto mong gumanap?

 Ayan, natapos din hahaha! Again, maraming salamat Amielle. Yung rule #7 pala imbento ko lang. Hanggang 6 lang ang rules. Hehehe. 

Pano tapusin ang blog hahaha wala akong pang ending hahahaha! Alis na ko☺️

 

 

 

 

Posted in KwentoKoto

Happy Birthday (Draft)

Birthday ng crush ko ngayon. Wala lang. Nung isang araw nakita ko may nag regalo na sa kanya. May pabibo. Gusto ko rin sana mag regalo kaso… ano pa bang ireregalo sa kanya eh nasa kanya na lahat (ako na lang ang kulang sa buhay nya hahaha). Pa-sekreto ko na lang ipag diriwang ang araw na to sa pamamagitan ng pag susulat ng saloobin ko at pag inom ng milo (peng). Naisip ko i-greet sya sa social media nya, susme tadtad ng greetings ang wall.. hindi mapapansin yung akin. Post ko kaya yung picture naming dalawa nung nagkita kami nung June 10, 2017 sa Kinokuniya Bookstore, Sabado 4:40pm, weather sunny day (yes ako na). Ay hindi na lang, baka sabihin deds na deds. Actually, may event sya ngayong gabi sa National Library, puede ako dumaan, kunyari may hihiramin akong libro.. kaso gabi? Manghihiram ng libro? Halata ka sira. Tsaka kahit ba pumunta ka, ano naman? Hindi ka naman makakalapit, dahil isa kang duwag (kausap ko sarili ko). Eh kung puntahan ko na lang sya sa bahay nila hahahaha! buang! Nakakatakot ang parents nya.. parang kaya kang bilhin, yung nag-i-issue ng cheke layuan mo lang ang anak nila hahaha! Tapos ako naman pupunitin ko yung cheke into four hahaha!

Nag draft na lang ako ng message, i-DM ko na lang sya sa twitter, atleast dun konti lang ang users. Eto yung message ko:

Hello, grabe ang cute ng aso mo. Hawig kayo pareho kayong cute. Happy birthday pala. Wala akong regalo pero pinag-p-pray kita 🙂

Waaaaaaa! Ayan puede na yan? Yiiiieeee! Nakakahiya. Ang hirap. Wag na lang. Control-Alt-Delete.

Hayaan ko na lang matapos ang araw na to. Tutal madami ng babati sa kanya, mafi-feel nyang madaming nagmamahal sa kanya. Bili na lang ako ng cake tapos kainin ko mag -isa habang nakikinig ng podcast nya. Teka di naman nya siguro ito mababasa, kaya dito ko na lang ipost ang picture! Hahaha!

Happy birthday Nathan!!!🎈🎈🎈🎈🎈

IMG_5961

Posted in KwentoKoto

Di Na Ko Bibili Ng Coupon

Galing lang ako sa pa-rebond-an ng buhok. Kasama ko ang friend kong si Princess. Nakangiti kaming pumasok ng salon puno ng pag asang makaka tipid kami dahil sa discount coupon na dala dala ko. Pero bigo, umiiyak kaming lumabas ng salon. Atleast umiiyak kaming straight ang hair. Ang budget ko $150. Na-calculate ko na yan. Naka bukod na ang cash pambayad. Pero sa kasamaang palad, ang $150 na presyo ay para lang daw sa buhok ng mga dyosa. Ang buhok ko daw ay pang taga lupa. Kailangan ng matinding labor. 70% na daw ang sira matindi daw talaga. Sinisi pa ang gamit kong shampoo.

Nag-promise naman ang stylist na pagagandahin ako. Pinakita nya pa yung before and after ng mga naging customers nya. Magiging ganun daw ako kaganda. Sige baks simulan mo na. Nagulat ako binigyan ako ng menu ng drinks. Pili daw ako ng drinks. Aba may libreng inumin. So pinili ko hot chocolate kasi giniginaw ako lakas ng aircon. Pag balik nya binigyan ako ng hot chocolate at may kasamang biskwit. Buti na lang di kape inorder ko kundi parang lamay, nakasuot pa naman silang lahat ng itim.

Binuksan nya yung tv screen sa harap. May pa-movie din, pili daw ako ng movie. Dahil napaka-matured kong tao pinili ko ang Transformers: Age of Extinction. So ganun ang senaryo, habang nirerebond ang buhok ko, nakain ako ng biskwit at humihigop ng mainit na tsokolate at nanunuod ng Transformers at natingin din sa cellphone kahit wala namang nag te-text.

Umabot ng tatlong oras ang operation. Ang kinalabasan ang dulas at ang lambot ng buhok ko. Ok naman sya, nag muka naman akong… rebonded. Pag dating ng presyuhan, eto na.

Rebond $104 (may discount na daw)
Keratin $250 (eto yung pampaganda daw)
Hair cut $38 (trim lang??)
7% Tax $27.44 (no comment)
Total. $419.44

Sinong di maiiyak?

Sana di ko na lang kinain yung biskwit at ininom ung milo. Infairness naman sa kanila, maganda ang service. Ang ayaw ko lang ay yung pushy sila. Yes pushy. Pinu-push nila kami bumili ng package. 6 sessions ng rebond/keratin with hair products. Sabi ko, kaya nga ako nagdala ng coupon para makatipid, hindi para gumastos ng malaki. Pero pinipilit nya na makaka save daw ako pag kumuha ng package. Medyo nakakainis. Sa huli wala sya magawa kasi di kami sira para kumuha maintenance package na libo ang halaga.

Nagbayad na lang kami base dun sa serbisyo na ginawa nila. Tapos iyak tawa pag labas ng salon. Di na ko uulit. Di ko sasabihin kung anong name ng salon. Basta initial ay VS. Nasa Bugis Plus Mall sya sa may 3rd level malapit sa escalator sa left side tabi ng tindahan ng bags at shoes. Hahaha!

 

P.S. Sa likod ng mall kami kumain ng dinner, sa turo turo. Iyak tawa.