Posted in KwentoKoto

Sunday School

Ang lesson namin ay tungkol kay David at kung paano nya napabagsak ang 9 footer na si Goliath. Gustong gusto kong teacher si Ate Tess kasi magaling sya mag turo. Ang galing nya pang gumawa ng illustrations. Lahat ng Bible stories nya sa amin ay sya ang nag d-drawing. Isa syang engineer pero pag linggo, sya ang aming sunday school teacher. Nag-start na syang mag kwento nun. Na-established na nya kung gaano ka-bardagol si Goliath. Biglang may pumasok. Batang lalaki at babae. Fair ang complexion nila, humahalimuyak ang cologne nila sa classroom at maganda ang damit hindi gusot. Tingin ko magkapatid sila. Tingin ko din pinalaki sila sa aircon. Tinignan ko ang suot kong bistida. Bakit ok pa naman tong damit ko. Paborito ko to. Minana ko pa to sa ate ko. Nahinto ang klase, winelcome ni Ate Tess si Tyler at Daphne. Pangalan pa lang yayamanin na. Samantalang ang mga kasamahan ko ay Ambo, Remi, Ederlyn, Analyn, Eme, Meme, Ron Ron, Jun Jun, Amado at Dominador. Ganito daw, nag bakasyon lang sila sa Parañaque sa bahay ng tiyahin nila. Na-invite yung tiyahin nila sa church kaya isinama na din silang magkapatid.

Umupo sila bandang malapit sa bintana pero nakatingin pa rin ako sa kanila.. sa suot nila. Puede pa lang mag shorts sa church eh. Ang ganda ng shorts ni Daphne may burdang cartoon character. Puede ko din kayang isuot yung shorts kong pula na ginamit namin pang sayaw nung foundation day? Ang ganda din ng suot nilang rubber shoes mukang mamahalin. Yung sapatos ko.. masayahin.. nakangiti hahahaha! Ino-obserbahan ko yung galaw nila. Ang hina ng boses nila pag nagsasalita samantalang ako parang may megaphone sa lalamunan. Ang pino din ng kilos nila samantalang ako in 2 seconds madami na kong moves na nagawa. Boomerang lang? Hahaha!

Bumagsak na si Goliath!

Anong na-missed ko sa lesson? Hindi ako naka-focus. May pa-exam pa naman si Ate Tess after nya mag kwento. Hindi naman yun exam na may grade. Quiz lang sya na may premyo pag highest ka. Yun ang nilo-look forward ko. Pero wala ako sa hulog nung sunday na yun. Uuwi ata akong kulelat. Nakatingin din ako kay Tyler.. cutie sya kaso mukang suplado at tsaka parang english ang gusto nyang usapan. Baka ma-nose ble… Ohmygas! Tumingin sya! Nahuli nya ako! Hahahahahahaahaha!

Nilabas na ni Ate Tess ang flash cards para sa memory verse. So dito ko na maipapamalas ang angkin kong pang-malakasang boses. Pero sa isip ko… nakakahiya nahuli nya akong nakatingin. Isa isa kaming nag-recite ng Bible verse. Nung turn ko na.. conscious na conscious ako. Inayos ayos ko ang buhok ko. Kung alam ko lang na darating sya eh di sana naglagay ako ng clip sa buhok. Nakahawak ako sa gilid ng bistida ko na minana ko pa sa ate ko. Nakatingin sila (sya) sa akin habang nag re-recite ako ng verse na mula sa book ng Psalm. Parang narinig ko ang boses ko na umaarte. Nag adjust ng volume! Ang 10 year old na Space e-enter na ata ng puberty stage wahhaahahha! Huy! Natapos din ang recitation. Pero parang di pa tapos. Bakit ako kinakabahan?

Exam na!

1. Sino ang nakakatandang kapatid ni David? Anak ng! Di ko alam sino kuya ni David!

2. Taga saang bayan si David? Anu ba! Novaliches? Hahahaha! Di ko alam!

3. Ano ang pabuya sa makakatalo kay Goliath? T-shirt? Mug? Kamote! Parang di naman nabanggit yun!

Naging mang huhula ako kasi di ko alam ang sagot. Hindi ako nag top sa quiz. Kainis. Wala akong mauuwing bookmark at sticker. Pero ok lang kasi may libreng meryenda. Ewan ko ba.. bakit nung oras na yun hindi ako nakipag unahan sa spanish bread at orange juice. Pinauna ko yung mga tropa kong PG hahahaha! Hindi rin ako umulit kumuha ng tinapay! Ohmygas! Nag-ma-mature na ko!

Uwian na. Usually nagtatakbo na ko pag ganitong moment. Pero that time, naglakad ako palabas ng pinto! Anong sumapi sa kin? Hahahahaha! Ayun si Tyler at Daphne.. nasa harap ng church inaantay tita nila. May sasakyan sila. Kami ng tropang PG mag lalakad lang. Malapit lang naman bahay namin mula sa simbahan. Habang umaandar papalayo yung sasakyan nila.. parang tumutugtog yung kantang.. “langit ka lupa ako…” with slowmo kyeme cinematography in sepia filter na may nalalaglag na dahon ganyan! Hahahahahaha!

Wait.

Bakit ko ba to na-kwento? Kasalukuyan akong nasa public library meron kasi akong ginagawa na tsaka ko na iku-kwento hahaha! May pumasok kasing mga elementary students… ewan ko sa dami ng puedeng maalala.. yung sunday school memory na yun ang nag-flashback. Di ko napigilang tumawa habang bumabalik ang mga alaala at habang tina-type to. Nakalimutan ko na nasa library pala ako. Masama tingin ng librarian. Hala ayan na.

Advertisements
Posted in Kaladkarin

Sabaw Sabaw Tayo

Mga ka DDS! Isa nanaman po itong milestone! Achievement ganyan! Na-meet ko ang isa sa tinitingala kong blogger sa buong mundo ahahhahaha! Walang iba kundi si AYSA ng aysabaw.com. Kwento ko lang ng very lite paano, bakit at ano ang preparasyon na ginawa ko para sa historical na event na ito hahahahaha! Teka mabilis na throwback, nakilala ko si Aysa nung July this year dito sa WordPress at simula nun nagbago na buhay ko wahahhahahahhaha! Ayan ang bilis di ba. Nag message sya sa akin na uuwi sya ng Pinas, oo nga pala sa Maldives sya naka-base at napili nyang pag-t-transitan ay ang SG kasi.. why not? Hahahaha! May apat na oras daw syang stop over sa Changi Airport para hintayin ang next flight nya. So ako naman pabibo.. sabi ko i-meet kita sa airport! Sabi nya kaso early morning 7am. Sabi ko naman sa isip ko.. oo nga ang aga wag na lang hahahhaha! Joke! Sabi ko.. ok lang yun sabado naman walang pasok wahahahahaha!

Di ba lagi ko pinag mamalaki na yung brownies ko ang pinaka masarap sa buong mundo (sa opinion ko lang hahaha) so ayun nag bake ako ng brownies, pa-welcome food ganyan. Eh ang nangyari kaka-social media ko, muntik ko na masunog yung bini-bake ko. Minsan talaga nakaka sira ng buhay yang social media hahahahaha! Kaya yung brownies ko tatawagin kong… “double dark medium dry crispy on the outside but chewy in the inside boom boom pak super brownies”. Pero sabi nga ng isang chinese proverbs “when all else fails, daanin sa presentation”. Kaya ginalingan ko na lang yung packaging!

img_2858
Lesson learned: Wag mag social media habang nag-b-bake.

December 16, 2017 nagising ako ng 5:30am. Di yan alam ni Aysa, ngayon alam na nya hahahahha! Bitbit ko yung box na may lamang semi-sunog na brownies, pumunta ako ng airport.. sobrang excited ko nakalimutan ko yung pa-welcome to SG banner ko kay Aysa hahhahaha! Syempre di ako papayag ng walang pa-welcome banner. Buti na lang madami akong resibo sa wallet tapos kinuha ko yung pink lipstick ko, ginamit ko yun pang sulat hahahahha! Yung lipstick naman mapapalitan pero yung moment na yun hinde.. charot! ahahahaaha!

Lesson learned: Wag magtapon ng resibo at laging mag dala ng lipstick sa bag.. because you’ll never know..

So habang pini-picturan ko tong welcome banner nakasalampak pa ko sa sahig, may lumapit sa akin at tinawag akong Space. OMG si Aysa! Sabi ko.. “dun ka muna! Surprise to eh! Sinira mo plano ko” hahahahahaha! So ayan ang pa-welcome ko sa kanya pataboy hahahahhaha! Pero tingin ko ramdam na ramdam naman nya na welcome sya hahhahaha!

img_3251
Para akong si Sisa! Hahahahaha!
Literal talaga na tinitingala ko sya kasi ang tangkad pala nya.. or maliit lang talaga ako wahhahahahha!
Para lumabas ang jawline.. tumagilid, iangat ang ulo ng bahagya, itikom ang bibig, wag huminga ng 5 seconds at ngumiti sa pamamagitan ng mata. Ganyan. Pak!

First time kong ginawa to, ang mag tour sa airport. Una sa itinerary ng airport tour ay pumunta sa coffee shop, ang sosyal mga ka DDS sa starbucks po hahhahahaaa! Ang habol ko talaga sa starbucks ay yung tissue nila. Napaka ganda ng quality ng tissue nila kaya naman nag uuwi talaga ako ng isang ream everytime na magkakape dun para makabawi sa presyo ng kape nila hehehehe.  Di ko akalain na makakasama ko mag kape si Aysa! I’m so proud of myself haha how to be me na talaga hahahaha! Ang dami kong natutunan sa kanya tulad ng.. basta madami hahahahahaha!

Sa loob nito ay ang the best brownies sa buong mundo hahahaha
Boom sunog! hahahahha

At ang saya.. binigyan nya ko ng gift.. Sarong! Amoy Maldives ang sarong na ito. Parang nakarating na din ako ng Maldives pagka hawak ko sa sarong! And there’s more! May naka sulat na secret message sa sarong, nakasulat sya in Maldivian ancient language ahahahahaha. Na-unlocked ko ang message, eto yung translation:

Palagi ko syang suot mga ka DDS!

After naming mag kape at after kong makakuha ng sandamakmak na tissue, tinuloy na namin ang airport tour. May natitira na lang kaming isa’t kalahating oras para gawin yun kasi dapat 11am makabalik na si Aysa sa loob ng departure area of responsibility. Eto na ata ang pinaka mabilis, pinaka baliw at pinaka masayang airport tour sa buong mundo (lagi ko kini-claim talaga ang buong mundo ahhahahhahaa!). So takbo, lakad, video, picture, tawa, kwento ganyan hanggang magutom kami. At dahil sya si Aysabaw, kumain kami sa Noodle Sabaw Stall sa terminal 3 ang pinaka masarap na sabaw sa buong mundo (nanaman) hahahhahaahha!

Isa sa magandang gawin sa airport ay mag-self reflect ganyan hahaha
Pis yow!
O Paaaaaaak!
Changi Airport Terminal 4

Kamusta naman at mag 11:30am na kami natapos kumain dahil sa kadaldalan kong taglay (sa buong mundo). Kahit ayaw ko pa sya paalisin, hinatid ko na sya sa departure hall ng terminal 3. Pero napa-speech ko pa sya before sya pumasok ng immigration. Ang sabi nya sa speech nya masayang masaya sya na na-meet ako. Walang sapilitan yan.. talagang yun ang nasa puso nya at gusto nya sabihin hahahahaha. So nag-goodbye na kami sa isa’t isa, parang naiiyak pa nga sya hahahahhaha. Papalakad na ko pabalik ng train station nang mag message sya na maling terminal yung napasukan nya, ang eroplano nya ay nasa terminal 2 hindi 3! Tumatakbo daw sya na bukas pa zipper ng bag pantalon nya hahahahahaa ang saya di ba. Naka abot naman sya sa flight nya.. parang buzzer beater ganyan exciting hahahahaha.

Bye Aysa! See you again!

Masaya akong umuwi, meron akong sarong, isang ream na starbucks tissue, maldives note bill.. oo binigyan nya pala ako ng pera 5 Maldivian Rufiyaaa for remembrance hahaha at higit sa lahat masaya akong na-meet si Aysa in real life! Sana maiyak sya habang binabasa to hahahhahaha. Sana din makabalik sya dito ulit hindi para mag stop over kundi para gumala.. mag palengke tour naman tayo wahahahaha!

Aysa! Salamat and here’s to more sabaw adventure! Cheers!😆

Posted in KwentoKoto

Kanluran To Silangan

Una sa lahat hellooo! Ayaw ko talaga muna mag blog kasi may ginagawa ako na di puede mag tagalog hahahaha! Pero di ko mapigilan mag sulat-mag type. Saglit lang. Maka 2 paragraphs lang ako okay na. Wait inom lang ako. Tubig. Ganito, lumipat na kami ng opisina. From East to further East, eh kamusta naman taga West ako. So mula kanluran to silangan ang biyahe ko everyday. Ang saya. Dulo sa dulo. To the ends of the earth. Pero okay lang un. Walang problema. Wait okay na ko hahahaha. Joke. Meron pa.

Sabi ng boss kong si sponge bob, sa December 15 pa kami lilipat officially dun sa bagong place. Pero ewan ko ba anong pumasok sa utak ni spongy kahapon, dumiretso na daw kami sa bagong office. Yung ibang natitirang gamit hahakutin na lang ng movers. Walang problema. Eh di dumiretso. So kahapon andun na kami sa dulo ng daigdig. Ang gulo gulo pa.. parang ako lang hahahaha. Di pa tapos ang renovation pero yung area namin puede na mag social media hahahaha. So okay na. Pero wait.

Kala ko okay na ko sa lipatan na ganap. Hanggang kaninang lunch, kumain ako sa hawker centre dun sa baba ng building. Omorder ako ng chicken rice, yung roasted. Pag hiwa ko ng manok.. may dugo! Parang puede pa syang mabuhay i-CPR mo lang baka mabuhay pa yung manok! Parang pag sinigawan mo sya ng “laban!” Tatayo sya mula sa pinggan! Ganun kalala ang imagination ko hahahahaha!

Pero sa totoo lang, naluluha ako habang nasubo ng kanin. Di ba nga mababaw luha ko. Nalungkot ako kasi bigla ko naalala si Auntie sa Chicken Rice stall dun sa dati naming workplace, sya din yung nagbebenta ng paborito kong Chicken Stew. Nalungkot ako kasi di ako nakapag paalam kay Auntie. Never nya ko pinakain ng chicken na may bahid na dugo. Tapos kahit short ng 10 cents or 20 cents minsan ung dala kong pambayad, ok lang sa kanya. Tapos ang dami nyang maglagay ng ulam sa plato ko. At higit sa lahat lagi nya kong tinatawag na “ma-ganda” pag nakita na nya ko sa pila. Ngayon wala na waaaaaaaaa!

Sumunod, yung drinks stall. Bumili ako syempre ung Milo na paborito ko. Hot Milo. Okay naman walang dugo, lasang milo pa din. Pero sumakit tyan ko after. May pagkulo at pag kidlat ganyan. Naisip ko tuloy bigla yung dalawang ate na masungit na nag titinda ng drinks dun sa dating office. Pero bumait na sila sa akin kasi ba naman twice a day ako nabili ng milo sa kanila, sa umaga at sa hapon. Nung Wednesday ang ganda pa ng bati nila sa akin, di nila alam last na bili ko na un ng milo sa kanila 😦

Pang huli, walang nag titinda ng ice cream na may tinapay dun sa bagong lugar. Ang dessert na tinitinda lang nila ay red bean soup. Ayoko na idescribe yun kasi nakakaiyak waaaaa hahahhahaha baliw. Basta monggo sya na red (maroon) na may matamis, malabnaw at mainit na sabaw. Ayan dinescribe ko nakakaiyak talaga.

So sa madaling salita pagkain talaga pino-problema ko no hahahahaha! Siguro kasi iniisip ko sa December 15 pa kami lilipat, kaya kala ko may time pa ako sa farewell speech sa mga naging friends ko sa hawker centre. Madami akong ma-mi-miss sa lugar na yun: masasarap na food, mababait na mga tao at yung road na nilalakaran ko papunta ng bus stop basta maganda yun.

Ayan sabi ko nga 2 paragraphs lang hahaha! Pero okay na ko kasi masarap naman dinner ko kanina organic rice at organic fish in organic oil charot! Isda at kanin lang hahahahaha.

In fairness, maganda naman yung nilipatan namin sariwa ang hangin, malinis ang tubig at mababait mga tao sa building.. yun na lang iniisip ko. Sabi nga always look at the bright side of life basta wag ka lang papakainin ng duguang manok. Hahahahaha! 🙂

Posted in Space Bakes

May Abs Na Ang Braso Ko

May omorder ng cupcake! Kaloka! Matagal na ko di tumatanggap ng order.. kasi wala naman talaga na-order wahahahaha! Nag b-bake na lang ako pag may okasyon tsaka pag sinipag ako at pag full moon ganyan ahhahahaha. Pero talaga dapat nyo matikman ang brownies ko kasi yun talaga makakapag palimot ng mapapait na nakaraan nyo sa earth ahhahahaha! Tsaka isulat nyo ung name nyo sa papel bago nyo kainin yung brownies ko kasi makakalimutan nyo din hahahahaha! Teka saan na ba ako? Ayun nga balik tayo sa order:

Ano? Cupcake

Ilan? 20 pcs. Bilang ng tao sa office nila

Para saan? Gender reveal boom boom pak

Kelan? Biyernes (kahapon)

Magkano? $2 each (so bale $40 lahat beri good)

Ano flavor? kahit ano basta 10 pink 10 blue (gets!)

Pano ang delivery? Daanan sa bahay ng Friday morning.

OKAY let’s get it on! Saya ko nung bumili ng ingredients nung Wednesday. Naka $23 ako na pinamili. So na-compute ko na kikitain ko:

Benta $40

Binili $23

Kita    $17 –  Apat na meals na yan without drinks

Thursday night. Eto na excited na ko mag bake. Ready na lahat. Pero may problema.. di ko makita yung hand mixer ko. Oo nga simula ng lumipat kami ng bahay di ko na sya nakita. Hinanap ko sa storage. Sa mga cabinet inisa isa ko. Waley talaga. Ayoko ma-stress kasi dapat pag nag-bbake dapat masaya, kasama yun sa ingredients. Nasasayang oras ko.. dis oras na ng gabi hello. So sinimulan ko na lang, mano mano na lang pag mi-mix. Okay lang yun. Iniisip ko na lang noong unang panahon nga walang electric mixer pero chill lang sila.. ako pa? Hahahahaha!

Okay na yung cupcake. Ang problema ko talaga ung frosting. Kailangan ko talaga ng mixer para maging fluffy ung butter bago ilagay ung icing powder. Naisip ko bumili ng ready made na frosting. Meron sa NTUC 24 hours open yun. Kaso naisip ko, una parang dinaya ko naman ung customer ko kung bibili ako ng ready made. Pangalawa, mahal yun mababawasan ang kita kong $17 hahahahaha!

Pag pa-give up ka na may isang kang puedeng puntahan — ang YOUTUBE hahahahahaha! Sinearch ko how to make frosting without an electric mixer? hahahahahaha! Ayun lahat ng video na napanuod ko iisa lang ang ginagawa.. mag halo ng mag halo hanggang magka abs ang braso.

Lagpas na ng ala una ng madaling araw nag hahalo pa din ako ng pang frosting ko, hindi ko na iniisip ung kikitain ko, iniisip ko na lang pag natapos ko to makakatulog na ko hahahahaha! Dasal lang talaga. After 40 minutes eto sila, naiyak ako after ko sila ma-mix:

Wag ko lang gawin to everyday baka sumali na ko sa body building contest hahahahaha!

 

Kamusta naman ang biceps ko? Woooo Hahhahaahaha!

Muntik ko na mapatakan ng luha sa pagka tears of joy hahahahaha! Sakit na ng braso at antok na ko. Tapos eto na nga ang frosting moment, eto ung part na dapat naka smile ka habang ginagawa kasi pag naka simangot ka papanget ang frosting. So kahit antok na ko at masakit ang braso naka smile pa din ako hahahahaha!

 

Gender reveal it’s a girl boom boom pak!
Gender reveal it’s a boy boom boom pak!

So ayan puede na ko matulog. Masaya akong matutulog.

Kinabukasan, ayun nga dinaanan na sa bahay ang cupcakes. May kinita akong $17! Woooo! Nag half day leave na lang ako sa work kasi di ko kaya pumasok ng maaga, 2.5 hours lang tulog ko hahahahaha! Balak ko matulog muna ulit tapos pasok ako ng 1pm. Tapos bago ako pumasok ng room tinanong ako ng tita ko bat late na ko nakatulog, sabi ko nag mano mano kasi ako mag mix, di ko makita ung hand mixer ko. Muntik na ko mahimatay nung sinabi nya, andito sa loob ng cabinet ng sink sa baba yung bag na green. Tapos binuksan nya ung cabinet may bag nga na green. Andun nga sa loob ung electric mixer ko. Mixed yung feelings ko, masaya kasi di pala nawawala at di ko kailangan bumili ng bago, naiinis kasi ang shunga shunga ko bat di ko yan nakita kagabi. Pero overall masaya ako. Kahit puyat may $17 at may abs sa braso hahahahaha!

 

P. S.

Ang gusto ko talagang i-blog yung brownies ko. Pero dahil mas masaya tong cupcake story kaya eto nasulat ko. Pero post ko na din ang brownies para ano… gusto ko lang bakit hahahahhaha!IMG_1600

 

Posted in KwentoKoto

Honorable Mention

Ang paborito ko talagang ulam pag lunch dito sa hawker centre na malapit sa office ay yung chicken stew. Ang chicken stew ay manok na may malapot na sabaw, gawa siguro marahil ng  cornstarch, color brown sya gawa siguro marahil ng soy sauce, may patatas, carrot, sibuyas at madaming durong na paminta. Every Tuesday at Thursday lang sya available dun sa paborito kong food stall, siguro gusto nila patakamin ang mga customers. Kaya pag dating ng martes at huwebes taob ang kaserola kase bentang benta sya. Pag nakita na ako ni auntie na nag titinda ng chicken stew sisigaw na un ng “ma-ganda! chicken stew?!”. Ngayon alam nyo na bakit ko paborito ang food stall na yun hahahahaha! 

Pero hindi yan ang topic ko hahahaha! Gusto ko lang i-share muna ang paborito kong ulam at yung lagi akong tinatawag na ma-ganda ng tindera hahahaha!

Eto talaga yun. Huwebes ngayon di ba, so lunch ko chicken stew as always. Pag nag lu-lunch ugali ko mag multi-task, nagbabasa ako ng blogs sa WP at makikinig sa spotify. Sabay sabay yang tatlo: kain, basa, spotify. Nabasa ko yung post ni Aysa na An Email From A Reader.  Ayus pala pag nag email ka sa kanya puede ka ma-feature sa blog nya hahahaha! Eh pangarap ko ma-feature sa aysabaw.com hahahahaha! 

Nag comment ako sa post nya para mapansin ako ahahahhaha! Ayy mga friends naluha ako sa reply ni Aysa! Sabi nya na-mention daw ako ng reader! Sakto ang song sa spotify ko ay yung song na “Perfect” hindi by True Faith ha, by Ed Sheran ganyan. Naluha ako kasi ang perfect na nga ng song, ang perfect pa ng chicken stew, ang perfect pa ng pagka-mention sa akin. Honorable mention ganyan. Hahahahahaha! Kahit di ako directly ang inimail ni M.E.V (happysheikha) mag rereply ako sa kanya kasi na-tats talaga ako hahahaha!

Dear M.E.V (happysheikha),

Alam ko si Aysa ang sinendan mo ng email. E-epal lang ako ng burberry lite hahahaha! Gusto kong malaman mo na may email din ako hahahahaha! Joke lang! Eto talaga.. gusto kong malaman mo na ung pag mention mo sa akin sa email mo kay Aysa ang nagpasaya ng lunch ko kanina, masaya naman kasi chicken stew ang ulam pero mas sumaya nung nabanggit sa akin ni Aysa na ganun nga. At yung mojo, sineach ko ang meaning, kala ko name ng aso mo or mojo na na-oorder sa Shakey’s or mojo na artista. Mojo na magic power pala sya. Di mo na kailangan siguro yun para mag update ng blog, need mo lang ng computer at internet hahahaha joke ulit. 

Seriously, balik ka ulit mag sulat para may dagdag akong babasahin habang kumakain ng lunch. Paki-mention ulit ako wahahhahahaa! Salamat ulit pakiramdam ko hindi na ko hampas lupang blogger, medyo umangat na ko ng 1 inch sa lupa sa pag mention mo sa akin hahahahaha! I’m looking forward sa next mong post this month awuw this month na agad hahahaha!

 Mojo Power!


Nagmamahal,

Space

Posted in Kaladkarin

Horror Night

Nung October 13, Friday the 13th yun nagpunta kami sa Universal Studios sa ganap na ayoko sana puntahan.. yung Halloween Horror Night nila. Ayoko talaga ng horror horror na yan. Hindi dahil sa takot ako. Pero parang ganun na nga. Magugulatin kasi ako. Hindi rin ako mahilig manuod ng horror movies, na-s-stress ako. Alam nyo yung The Conjuring? Ilang gabi din ako di nakatulog dahil sa movie na yun, puro gulatan buset! Nung natapos na ang palabas at sinindi na ang ilaw sa sinehan.. ayun daming nagkalat na popcorn sa sahig.. sa area namin. Sa gulat siguro ng may hawak nung popcorn kaya sumabog. At ako yun! Hahahahaha. Pag uwi ko nun sa bahay binuksan ko lahat ng ilaw at nagpatugtog ng Hillsong hahahhahahha! Di maganda epekto sa akin ng horror movies kasi naiisip ko may nakaupong undin sa ibabaw ng cabinet ko o kaya may kamay na lalabas sa toilet bowl pag iihi ako sa madaling araw. Kaya promise ko sa sarili ko last na yun ayoko ng manuod ng horror. Pero ito pupunta kami sa horror night hahahahhaha kamusta naman ako. Ang goal ng event na ito ay manakot, manggulat at kumita. Eh bakit pa ako pupunta? Kung di lang dahil sa friendship di ako pupunta naku talaga.

exif_temp_image
Madilim kasi sa loob kaya bumili kami ng headband na umiilaw. Kala ko magiging kamuka ko si Ariana Grande, sungay pala sya wahahahahaha!

Ang sabi ng friend ko yung mga multo (yung actors) na mananakot dun ay dumaan pa sa audition para talagang pang Conjuring yung acting. Sana pala nag-audition ako magaling kasi ako manakot hahahahhaha! Pero sa totoo lang ito ang pinaka stress na gabi ng buhay ko. Alam ko naman na tao lang sila na naka costume at naka makeup na na-aagnas.. pero grabe.. samahan mo ng dilim, nakakatakot na music, usok usok effects at best actor na mga multo, aswang, zombie, halimaw, lamang lupa at chaka clown… jusme gusto ko ng umuwi. Para silang nag workshop, yung acting nila award winning pang MMFF ganyan.

Eto ang rules, di ka nila puedeng hawakan at hindi mo sila puedeng saktan. Pero puede kang magpa picture magsabi ka lang. May nakita kasi kami after silang takutin, kinausap nila kung puede magpa-picture ayun.. upload agad sa instagram hahahahaha.

IMG_1115

 

Ano meron sa loob?

Ganito… may 5 haunted houses.

  1. Inside The Mind. Eto yung una namin pinasok. Ang haunted house na ito ay ang loob ng utak ng isang serial killer. May pagka-science and technology kaya di ko gets hahaha. So ang mga mananakot sayo dito ay ung naka-mask na bungo na naka suot ng black long gown at mga biktima ng serial killer. May ginawa akong bad. Bawal kasing kumuha ng pictures at video pag nasa loob ka na ng haunted house. Pero ako si Space. Tinurn on ko yung GoPro ng friend ko kinunan ko ng video yung journey namin sa loob hahahahaha! Pero nung pinlay back ko ang dilim at puro sigaw ko lang naririnig ko nakakairita hahahaha! Isa pang bad na ginawa ko, nasaktan ko ung isang baliw na serial killer. Natamaan ko ng handle ng GoPro ang bumbunan nya hahahhahaha eh kasi naman pakalat kalat sya, pailalim sya kung mang gulat. Eh magugulatin nga ako. Ayun sana walang masyadong damage yung skull nya hahahaaha.IMG_0861.JPG

 

2. TERRORcotta Empress. Ang bida dito ay si Empress Qing. Na-aagnas na po sya mga kaDDS pero feeling nya maganda pa din sya, galit sya sa mga magaganda so bati kami! hahahahaha! Ang nakakatakot ung mga agnas army nya. Mga hayup sila wag kayo papasok dito kasi may inatake ng pagka-jejemon, naglulupasay after maka-exit ng haunted house, ang dami ng nag-cocomfort sa kanya pero tuloy pa din si ate jeje sa task nya sa floor.

IMG_1120.JPG

 

3. Make The Cut. Eto ay K-pop haunted house. Di namin napasok ito kaya wala ko ma-i-kwento. Ang OA ng pila yun lang masasabi ko. Eto talaga ang pinilahan ng bonggang bongga. Aabutin ka ng 1 hour mahigit. Pero kung ayaw mong pumila, may express lane. Pero para lang yun sa mga bumili ng express ticket. Eh ang ticket namin pang hamapas lupa lang. Yung gumagapang hahahaha!

4. HEX. Hindi din namin napasok to (buti na lang!) ang blockbuster din ng pila! Buti na lang talaga kasi ang sabi andito daw si Midnight Man, naghahanap ng partner in life para maging Midnight Woman. Pag natipuhan ka baka di ka na makalabas. Eh naka lipstick pa naman ako na pink eh baka matipuhan ako bigla, eh di hindi na ko nakalabas ahhahahhahahaha!

5. Death Mall. Ang drama naman dito ay shopping mall na nag-collapse dahil sa kapabayaan ng mall owner. Ayun sa synopsis madaming tao ang na deds sa mall na to kaya yung mga kaluluwa ng mga nasawi ay mag hihiganti sa mall owner… ala Lily Cruz na bumangon mula sa hukay ganyan. So lahat ng papasok dito damay damay na sa paghihiganti ni Lily Cruz.

IMG_0855

 

Merong 2 scare zones. Eto talaga ang nagpa-stress sa kin.

1. Pilgrimage Of Sin. O title pa lang di ko na maintindihan. Eto yung road ng mga lamang lupa. Madilim yung lalakaran mo, sa side may parang mga kulungan na may tinorture na human tapos may lalabas na mga halimaw na parang sa movie na Pirates of the Caribbean tapos may mga nakatago din sa gilid gilid pag di ka alerto nasa likod mo na sila. Wala kang choice kailangan mong lakaran tong road na to kasi ito yung daan papunta sa mga haunted houses. Habang naglalakad sigaw ako ng sigaw ng “Ayoko na ayoko na uwi na tayo aaaaaaaaa” ganyan.

2. Happy Horror Days. Hindi sya nakaka-happy. Andito ung mga chaka clowns. Mas nakakatakot to kasi imbes na road na diretso, ginawa nilang maze. Tapos kailangan mahanap mo yung exit para makalabas ng maze. Madilim at nakakatakot lumiko kasi di mo alam kung sino ang bubulaga sayo. Mag-aaparisyon din sa harap mo si Voldemort at ung chaka clown! Tapos grabe napunta kami sa dead end! Waaaaa potek may mga chop chop na katawan! Hayup talaga! Iniisip ko ano ba ginagawa ko dito hahahhahaha! Pinaka-stressful itong scare zone na to, dito ko nasabi yung “isa pang may manakot sa akin sasapakin ko na talaga!”

 

May 2 live shows. Buti naman naisip nila to.

1. Laboratorium. Eto ay ginanap sa loob ng theater. Sa lahat eto lang ata na-enjoy ko kasi naka-upo kami tapos may nag-peperform sa stage. Para syang circus na musical. Basta musical masayang masaya ako. May mga buwis buhay na stunts at may drama play na di ko maintindihan kasi english ahahhahaha!

IMG_0868.JPG

 

2. Slice Of Life Tour. Eto naman ay outdoor concert ng isang K-Pop group. Ang name ng group ay Slit Face Girls. Kaya pala ganun ang name ng group nila kasi puro slit ang muka nila. Pero infairness magaling sila kahit hindi ko alam pinag sasabi nila hahahahaha! Annyeong Lupa!

IMG_0874

 

Overall, naiyak ako sa uhaw hahahaha! Kaka tili natuyo lalamunan ko. Ang mahal ng drinks $4 yung coke in can! Nakakaiyak! Nalusaw ang make up ko. Hindi na ako mukang tao puede na ko sumali sa Slit Face Girls hahahahaha! At eto pa, iniwan ako ng mga kaibigan ko ayyy nagpa-iwan pala ako sa loob ng Universal Studios kasi lumabas sila para mag Casino sa Resorts World, malapit lang kasi un dun. Ayoko mag casino takot ako sumugal hahahahaha. So ayun dun lang ako sa area na walang nananakot- safe zone. Umupo lang ako sa gilid at nanuod sa mga taong naglalakad habang nag ku-kwentuhan ng experience nila sa loob ng haunted house. Naisip ko kung gulatin ko kaya sila hahahahaha. Inisip ko din bat kailangan mag celebrate ng halloween? Bakit kailangan nilang papangitin ang magagandang nila muka? Bakit pag mas nakakatakot ang itsura mas pasok sa banga? Kanina habang nasa pila kami sa In Your Mind haunted house, may isang grupo dun na kinantahan nila yung friend nilang nag-ce-celebrate ng birthday ng birthday song, nakakahawa ang happiness.. ayun lahat na kami sa pila nagkantahan na din ng happy birthday kahit di namin sila kilala. Ang saya lang palakpakan. Mas masarap pa rin talaga mag celebrate ng life kesa death. Wala lang naisip ko lang. Ayun after 30 minutes binalikan ako ng mga kaibigan ko. Natalo sila ng $50. Gusto ko sabihin.. natakot ka na, natalo ka pa hahhahaha. Pero di ko yun sinabi hehehehe. Ayun pag uwi ko ng bahay patugtog nanaman ako ng Hillsong ahahahahaha! Nag promise nanaman ako sa sarili ko last na talaga to.

 

IMG_0896
Buti di ako sumama sa Casino, naka-aura pa ko. Pak! Timer! Power!
Posted in KwentoKoto

Puro, Dalisay at Wagas

Napapadalas punta ko sa Marina Barrage. Tong week na to naka-tatlong beses na. May lugar kasi dun na gustong gusto ko puntahan pag gusto ko huminga. After work mag-bu-bus lang ako papuntang Bayfront station tapos lalakarin ko na lang from MBS, may nalaman akong shortcut sekretong malupet. Ayokong aminin na na-bbwisit ako sa work, pero naka tatlong punta na ko sa Marina Barrage this week so parang ganun na nga hahahahaha! Ayoko talagang pag usapan ang trabaho dahil baka may mag print nanaman ng blog ko maisumbong nanaman ako sa HR hahahahaha. Pero nung Monday talaga ang pinaka hype woooo! Nag-off talaga ako ng phone at nag punta dun. Bumili ako ng food at dun na lang ako kakain at maglalabas ng sama ng loob.

Oo nga pala ang Marina Barrage ay Dam kung saan iniipon ang tubig na dadaan sa proseso para maging fresh water. So dito nanggagaling yung iniinom at pinanliligo namin. Nag sisilbi din itong pang control ng baha at pasyalan na din kasi connected sya sa Gardens By The Bay. Pero para sa akin, pag gusto mo mag emo, punta ka dito.

2 storey lang yung building nito na pa-spiral tapos may rooftop. Hindi ko ma-describe masyado. Kaya ito yung link ng website Marina Barrage.

Eto sya sa araw.

Hindi ganito magpalipad ng saranggola wag tularan nakakainis hahahhaha

Green roof ang tawag nila dyan sa rooftop na covered ng bermuda grass. Sa hapon masarap magpalipad ng saranggola dito, madami ding nag p-photoshoot at nag pi-picnic. Masarap ang simoy ng hangin at malayo ka sa chararat na kasama mo sa office. Hahahahaha!

 

Eto naman sya sa gabi.

Mas madilim pa sya sa totoong buhay

Yes madilim. Sinadyang walang ilaw ung observatory area. May dim light lang sa mga upuan na semento at sa lakaran. Dahil madilim, makikita mo ung liwanag ng bituwin (nasan ang bituwin?) at ganda ng city sa gabi. Kaya nasabi ko magandang mag emo dito kasi di ka makikilala.. madilim nga.. unless tapatan mo ng flashlight ung muka mo at yung makakasalubong mo.


Sa gabi din marami ang nag-jo-jogging, nag-b-bike, nag-s-scooter at nag-di-dinner dito. Ewan ko kung saan nakukuha nung iba ung energy nila, hanggang 10pm may natakbo pa din.

So pagkadating ko sa rooftop umupo na ko sa paborito kong spot. Kung saan overlooking ang Central Business District at Marina Bay Sands. Gutom na ko, kasi malayo layo ung nilakad ko. Habang kumakain ako may dumating na 4 na tao (2 babae, 2 lalaki ata haha) galing sila sa jogging. At sa tabi ko pa talaga sila nag e-air bending at nag stretching at squating habang ako kumakain ng kanin. Hiyang hiya naman ako sa pag wo-work out ng airbender squad, kailangan talaga ipa-muka sa akin ang fit and healthy lifestyle ganyan. After 15 minutes tapos na ko kumain, umalis na din sila parang pinatapos lang nila ako kumain. Saya.

Ok panahon na, nag pasak na ko ng earphone, nagpatugtog ako ng instrumental song sa spotify ganyan hahahahahha! Habang naka-tingin sa mga mailaw na buildings dama ko na ung emosyon.. eto na.. nadadala na ko ng music.. papatulo na luha ko.. biglang may nag tagalog…

Ateng 1: Wala nanaman syang trabaho!

Ateng 2: Nanaman? Pang ilan na nga yan?

Me (sa isip): Mga ateng moment ko to dun kayo sa kabila.

Nilakasan ko ang volume ng music ko, pero nariring ko pa din ung usapan nila. Hanggang interesado na din ako makinig sa kanila. Paka chismosa ko. Gusto ko na sumabat.. gusto ko na sabihin.. te hiwalayan mo na hanap ka ng iba yung may trabaho. Hindi ako makapag emo emo dito.

Natapos naman kwento ni ateng sa jowa nyang ang hobby ay ang pag-reresign sa trabaho, so jogging ulit sila. So balik ulit ako sa drama. Pero few minutes lang may nag datingan na naman, mga turista na kumukuha ng litrato.. eh ang ganda naman kasi talaga ng view… nainggit ako sa ginagawa nila, nakita ko na lang sarili ko na nakuha na din ng picture. Infairness naman sa akin hindi lang puro selfie ang alam ko sa buhay may magaganda din akong kuha. Ayan nakaka proud.

May nagdatingan ulit na mga grupo, mga babaeng chekwa may dalang ilaw hahaha. Ang iingay nila pero bat ok lang sa akin, madami na kong kasama. Tingin ko yung lugar na kinauupuan ko ay stop over ng mga nag-jojogging pag pagod na sila at maganda ding spot pag gusto mong kunan ng picture ang city.


Nag iba yung atmosphere biglang sumaya. Teka bat nga ba ko nag e-emo eh ang saya saya kaya mabuhay. Umalis na ko sa kinauupuan ko, mag iikot ikot na lang na lang ako at kukuha na lang ako ng pictures tapos i-aapply ko ang rule of thirds awuw. Pinalitan ko na music ko ng masaya, yung jologs playlist ko ganyan.

Gamit ang cellphone ko, i-tour ko na lang kayo sa paligid ng Marina Barrage ano po.

Eto yung courtyard. Dito puede mag held ng mga ganap.

 

Eto yung Marina Bridge, sa ilalim nyan ay may mga gates na.. di ko sure kung para saan hahhahaha! Paka informative talaga.

 

Eto naman ang Observation Pier. Naalala ko yung movie na X-Men, yung pinupuntahan ni Professor X pag gusto nyang makasagap ng tsismis ng mga Mutants.

 

Ayan ay fountain yun lang ahhahahhaha

 

Eto ay sa rooftop pa din, kung gusto mo pa ng higher level, akyatin mo ang hagdan.

 

Ayan nga po mag kapuso.. may nag-d-date wag tayo maingay.

 

Ayan ang tinatawag na tagilid na kuha.

 

Eto yung bench na walang gusto umupo kasi parang tataob na. Ewan bat ko pa naisama FYI lang hahahaha.

 

Lagpas 10pm na ko nag decide na ok na uwi na ko. At ok na talaga ako. Kaya ko ng harapin ang bukas hahahahaha. Walang nabago sa sitwasyon andyan pa din yung kinaiinisan ko sa trabaho, pero iba na tingin ko sa kanya. Siguro katulad ng tubig sa Dam, kailangan ko dumaan sa proseso ng filtration para maging puro, dalisay at wagas hahahhahaha ewan parang slogan ng fabric softener. Ayun pakiramdam ko fresh na ulit hahahahaha!
Yun lang po at mabuhay ang mga bloggers na hindi journalist. Hahahahaha!

 

P. S.

Eto yung sinasabi kong sekretong shortcut papuntang Marina Barrage